Σχετικά με εμάς

Όντας φίλοι από τα παιδικά μας  χρόνια, αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε μια νέα προσπάθεια αξιοποίησης και προώθησης του πολυτιμότερου αγαθού που ο τόπος μας παράγει …. Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο των Μεγάρων…

Οι… Ρίζες μας στην παραγωγή και την εμφιάλωση εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου μικρές καθώς δεν φέρουμε ιστορία χρόνων σε αυτό το χώρο. Έχοντας ως βασικό συστατικό την βαθιά ριζωμένη φιλία μας αλλά και το μεράκι μας για δουλεία προσπαθούμε να προωθήσουμε την μεγαρίτικη κουλτούρα μας στο χώρο το ελαιολάδου.. Να αναδείξουμε όλους αυτούς που με κόπο και δουλειά στηρίζουν την γη των Μεγάρων παρ’όλες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν καθημερινά.. Δυσκολίες που θέλουμε να ανταμείψουμε συγκεντρώνοντας στην ομάδα μας ανθρώπους που συμμερίζονται το ίδιο μεράκι και όρεξη για δουλειά.

Αυτό σημαίνει πως έχουμε τον απόλυτο έλεγχο στο προϊόν μας από την πρώτη του ημέρα μέχρι σαν τελικό προϊόν φτάσει στα δικά σας χέρια.

Μεγαρίτικη ελιά

Οι παλιοί Μεγαρίτες έλεγαν: ‘’Αν βγεις στον κάμπο με τις ελιές, δε σου κάνει καρδιά να γυρίσεις πίσω στην πόλη’’ και έτσι πραγματικά νιώθεις όταν συναντήσεις τον ελαιώνα των Μεγάρων.
Η Μεγαρίτικη ελιά είναι διπλής χρήσης, δηλαδή λαδοελιά και επιτραπέζια, πράσινη ή μαύρη. Η περιεκτικότητα του καρπού σε λάδι κυμαίνεται γύρω στο 28% και με πιο εντατική καλλιέργεια φθάνει στο 35% με χαμηλά έως και καθόλου οξέα. Ως δέντρο έχει άριστη αντοχή στο ψύχος και τον καύσωνα, ενώ είναι πολύ παραγωγικό όταν δέχεται έστω και στοιχειώδεις καλλιεργητικές φροντίδες. Μπορεί να καλλιεργηθεί σε υψόμετρο έως και 900 μ. και ευδοκιμεί σε εδάφη βαθιά και γόνιμα. Το κλίμα και τα εδάφη των Μεγάρων, είναι που κάνουν την Μεγαρίτικη ελιά ξεχωριστή και ιδιαίτερη ποικιλία, ακόμη και από της ελιές του ίδιου τύπου που φύονται σε διάφορα άλλα μέρη της Μεσογείου.
Το παραγόμενο Μεγαρίτικο λάδι, ξεχωρίζει από το κίτρινο χρυσαφί του χρώμα, την γλυκιά του γεύση και το άρωμα των ώριμων καρπών της ελιάς. Στην πόλη των Μεγάρων υπάρχουν απέραντοι ελαιώνες στον κάμπο, που παράγουν μεγάλες ποσότητες λαδιού και ελιάς κάθε χρόνο. Η γεύση του ελαιολάδου από μεγαρίτικες ελιές διακρίνεται από αρκετό φρούτο και χορτάρι στη γεύση, με στοιχεία ανθέων και αχλαδιού στη μύτη αλλά και την άριστη ποιότητα λαδιού που έχει σχεδόν μηδενική οξύτητα και δικαίως ονομάζεται έξτρα παρθένο. Λόγω των λεπτών γευστικών χαρακτηριστικών του και των πολύτιμων συστατικών του, προτιμάται ιδιαίτερα στις σαλάτες και στην υγιεινή διατροφή, γενικότερα καταναλώνεται πολύ ευχάριστα ωμό ή μαγειρεμένο.
H μεγαρίτικη ελιά, είναι πιθανότατα η πρώτη ελιά που υπέστη εκπίκριση (ξεπίκρισμα) και έγινε αντικείμενο εμπορικών συναλλαγών στην Ιστορία. Τη φτιάχνουν στο αλάτι ή ξιδάτη, ακόμη και χαρακτή ή τσακιστή (αχλατσάδες).

Ιστορική αναδρομή

Ελιά Μεσόκαρπη, ωοειδές σχήμα μεγαλομέτριος καρπός, είναι διπλής χρήσης. συλλέγεται για την παραγωγή λαδιού πολύ καλής ποιότητας, δηλαδή λαδοελιά και επιτραπέζια, πράσινη ή μαύρη. Άριστη αντοχή στο ψύχος και τον καύσωνα.Φύεται σ΄όλη την Ελλάδα. Φέρει και τις συνωνυμίες Βοβωδίτικη, Περαχωρίτικη και Λαδολιά, είναι γνωστή σ΄όλη την υπόλοιπη Ελλάδα και με πολλές άλλες ονομασίες π.χ. λαδολιά, χουρμαδολιά, καλολιά, ποικιλία διαδεδομένη στην Αττική , Βοιωτία (Παρνασσό), Πελοπόννησο,Ήπειρο, Εύβοια και Φθιώτιδα (Στερεά Ελλάδα).
Η περιεκτικότητα του καρπού σε λάδι κυμαίνεται γύρω στο 28% και με εντατικότερη καλλιέργεια φθάνει στο 35%. είναι μεσαίου μεγέθους και χρησιμοποιείται για την παραγωγή λαδιού και αρίστης ποιότητας παρασκευή κονσερβών (πράσινες τσακιστές και μαύρες πατητές). Θεωρείται ποικιλία παραγωγική και ανεκτική στο ψύχος. Είναι δένδρο με μακριά μυτερά φύλλα. Ο καρπός ποικίλλει πάρα πολύ ως προς το μέγεθος και το σχήμα και μοιάζει πολύ με την Κορωνέικη μόνο ο καρπός της είναι πιο μεγάλος. Το δένδρο αντέχει στό ψύχος και στην ξηρασία και είναι πολύ παραγωγικό όταν δέχεται στοιχειώδεις έστω καλλιεργητικές φροντίδες και παρέχει λάδι αρίστης ποιότητας.
Tο ελαιόλαδο από τις μεγαρίτικες ελιές διακρίνεται από αρκετό φρούτο και χορτάρι στη γεύση, με στοιχεία ανθών και αχλαδιού στη μύτη αλλά και την άριστη ποιότητα λαδιού που έχει σχεδόν μηδενική οξύτητα και δικαίως ονομάζεται έξτρα παρθένο. Ενδείκνυνται για την παρασκευή του τύπου επιτραπέζιων ελιών: ‘’χαμωλαίο’’, ‘’χαμάδες’’, είτε της ίδιας ποικιλίας: ‘’θρούμπες’’ Τη φτιάχνουν στο αλάτι,λιαστή ή ξυδάτη,ακόμη και χαρακτή ή στουμπιστή.
H Mεγαρική ποικιλία αναπτύσσεται σε μέτριο έως μεγάλο δένδρο ορθόκλαδο, ύψους 5 – 10 μέτρων. Φέρει φύλλα πράσινα στην άνω επιφάνεια και φαιοπράσινα στην κάτω. μπορεί να καλλιεργηθεί σε υψόμετρο ως και 900 μ. Είναι όμως δένδρο απαιτητικό σε εδάφη με σχετική υγρασία και ψύχος. Ευδοκιμεί επίσης σε εδάφη βαθιά και γόνιμα, ενώ, για να αποδώσει τα μέγιστα έχει ανάγκη από απλές καλλιεργητικές φροντίδες. Ο καρπός έχει σχήμα κυλινδροκωνικό, μέσο βάρος 3,5 gr (2,5 – 5 gr) και φέρει θηλή. Καρποφορεί πλάγια σε βλαστούς προηγούμενου έτους από απλούς ανθοφόρους οφθαλμούς. Συνήθως παρενιαυτοφορεί. Η ύπαρξη ανθοφόρων οφθαλμών εξαρτάται από την βλαστική κατάσταση του δένδρου.
Σήμερα η ποιότητα του παραγόμενου ελαιολάδου των Μεγάρων (παρ’ όλου που ήταν από τα πάρα πολύ καλά), έχει βελτιωθεί ακόμη περισσότερο μέσω: της κατάλληλης μεθόδου συγκομιδής, της μετασυλλεκτικής μεταχείρισης και της εφαρμογή της σύγχρονης τεχνικής εξαγωγής λαδιού. Και σαν αποτέλεσμα το παραγόμενο λάδι, πάνω από το 80%, να έχει οξύτητα χαμηλότερη του ενός βαθμού. Έχει κίτρινο χρυσαφί χρώμα, γλυκιά γεύση και άρωμα ώριμων καρπών ελιάς. Λόγω των λεπτών γευστικών χαρακτηριστικών του και των πολύτιμων συστατικών του, προτιμάται ιδιαίτερα στις σαλάτες και στην υγιεινή διατροφή, γενικότερα καταναλώνεται πολύ ευχάριστα ωμό ή μαγειρεμένο ελιά ανήκει στην οικογένεια ‘’Oleaceae’’ και το βοτανικό της όνομα είναι ‘’Olea sativa euromediterranea’’.
Η ελιά καλλιεργείται απ’ το 4000-5000 π.Χ. περίπου στο μεσογειακό χώρο. Οι επιστήμες της ιστορίας και της αρχαιολογίας με έρευνες που βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη παρουσιάζουν απολιθώματα ελιάς στον ελληνικό χώρο με την εντυπωσιακή ηλικία των 50.000 – 60.000 ετών! Kάθε υπόθεση είναι δυνατή για την καταγωγή του δέντρου της ελιάς. H ιστορία της αρχίζει με αυτή της Λεκάνης της Μεσογείου και είναι συνδεδεμένη με την περίοδο των ανακαλύψεων. Μία λοιπόν από τις είκοσι εφτά καλλιεργούμενες ποικιλίες ελιάς και μέσα στις οκτώ μεσόκαρπες αναγνωρίζεται η Μεγαρίτικη ποικιλία. H ελιά για τους έλληνες έγινε το σύμβολο της ειρήνης, της σοφίας και της νίκης